روستای ناپیدای آبیکار لبد

   در دومین روز از سفر به سرزمین آب ها (بازفت کوهرنگ)، در حالی که نسیم خنک صبحگاهان بهاری گونه هامان را نوازش می داد به روستای آبیکار منطقه لبد رسیدیم که اکنون در زیر خروارها خاک مدفون شده بود. روستایی که خورشید زندگی مردمانش در غروب یک روز بهاری برای همیشه غروب کرد و دیگر هر گز در یک چنین صبح زیبای بهاری طلوع نکرد.

سنگ یاد بود مردان و زنان و کودکان آبیکاری

   در دوازدهمین غروب بهار سال 1377 در حالی که چندین روز باران شدید بر اندام بلند و ناپایدار کینو می بارید، این کوه ناپایدار تاب نیاورد و ناگهان به حرکت درآمد و میلیون ها تن خاک و سنگ را بر سر «آبیکار» فرود آورد و تمامی 50 نفر سکنه آن را به همراه احشام و زمین های کشاورزی و باغات شان در زیر تلی ازخاک ناپدید کرد و هر گز سکنه ای از آن روستای ناپیدا پیدا نشد تا از آن رخداد تلخ طبیعی بگوید.

   شدت حرکت و رانش کینو به حدی بود که پس از عبور از رودخانه تا صدها متر دامنه ی کوه مقابل را در خود بلعید و سبب شد تا در یک چشم بر هم زدن حیات و زندگی به طور کامل از آبیکار رخت بربندد. تنها بازماندگان از اهالی آبیکار 13 نفر بودند که در هنگام وقوع آن حادثه ی دلخراش بخت با آنها یارتر بود و در روستا نبودند و یا در حال گذراندن خدمت سربازی بودند.

   یاد و نام آن هموطنان گرامی باد ...