3000 درخت دیگر در منطقه چین کوهرنگ در صف مرگ قرار گرفتند !
پس از قتل عام قلدرانه ی بیش از 3000 درخت بلوط و بنه کهنسال در اجرای پروژه احداث جاده دسترسی به روستای 25 خانواری چین در منطقه کوهرنگ بختیاری، عالی ترین مقام اجرایی دفتر مناطق محروم وزارت کشور قصد دارد تعداد قربانیان خود را به دو برابر افزایش داده و در مسابقه ی ذبح کردن ملاحظات زیست محیطی در پای ملاحظات غیر علمی به اصطلاح توسعه ای از هم قطاران خود پیشی گیرد.
در تابستان 1386علیرغم مخالفت های کارشناسان و مدیران دستگاه های متولی محیط زیستی، جاده سازان دولتی با دستور لازم الاجرای دفتر مناطق محروم و با پشتیبانی کم نظیر مقامات سیاسی عالی رتبه استانی، حتا بدون مطالعات فنی راه سازی بیش از 3000 درخت بلوط و بنه کهنسال را در یکی از بکرترین ذخیره گاه های ژنتیکی جنگلی و ارزشمند زاگرس قربانی کردند تا جاده دسترسی حدود 20 کیلومتری به روستایی را احداث کنند که فاقد خانه های مستحکم و هر نوع سازه های زیر بنایی مثل آب و برق و ... بوده و اکثر اهالی آن خصوصا" جوانان، به دلیل عدم وجود مشاغل لازم، در خارج از روستا و در شهرها زندگی می کنند و عموما" به غیر ضروری بودن احداث این جاده اقرار دارند.
ویژگی اقلیمی و توپوگرافی منطقه سبب شده است بیش از نیمی از سال با شروع بارش های پائیزی و زمستانی جاده ی احداثی مسدود بوده و امکان تردد وجود نداشته باشد. اما به نظر می رسد برخی ها می خواهند به قیمت نابودی طبیعت وطن هم که شده به قول های غیر کارشناسی خود در دیدارهای مردمی شان عمل کنند و با ادمه روند نابودی این ذخیره گاه منحصر به فرد جنگلی، جاده را از روستای چین به طول 20 کیلومتر دیگر به سمت روستاهای منطقه بزنوی الیگودرز لرستان ادامه دهند و باز هم 3000 اصله دیگر از این آیه های الهی را به کام مرگ بکشانند.
شیب های تند، کوهستانی بودن، برف گیر بودن و غیر قابل دسترس بودن منطقه، زیست بومی بکر و منحصر به فرد با ترکیبی از گونه های جنگلی بلوط، بنه، کیکم و مهلب کهنسال و گونه های کمیاب کرفس کوهی را سبب شده به طوری که به فور می توان کرفس های وحشی چندین ساله با ریزم های حدود 5 کیلوگرمی را مشاهده کرد.
تأسف انگیزتر آنکه چراغ سبز مسئولان عالی رتبه ی کشوری عزم متولیان احداث این جاده را جزم تر و جدی تر کرده و در این راه بی مهابا و با فراق بال هر سبزینه ای را که بر سر راه شان قرار گیرد نابود می کنندو ظاهرا" بعید است در این اوضاع و احوال زیست بوم وطن فریاد رسی برای سبزینه های کوهرنگ بختیاری و ابر شاهرود و الموت قزوین و ... پیدا شود هر چند که امیدواریم اینگونه نشود.







نویسنده این وبلاگ(هومان خاکپور)؛ دارای مدرک مهندسی منابع طبیعی دانشگاه تهران بوده و بیش از 20 سال سابقهی کار در بخش منابع طبیعی و آبخیزداری استان چهار محال و بختیاری را دارد.