تونل گلاب2؛ انحراف فاجعه‌بار زاينده‌رود در محدوده چهارمحال و بختياري

     دکتر حسین صمدی در ادامه سلسله یادداشت‌های خود در زمینه آثار و تبعات فاجعه‌بار پروژه‌های انتقال آب بین حوضه‌ای از سرشاخه‌های کارون بزرگ در استان چهارمحال و بختیاری به فلات مرکزی و اصفهان، در یادداشتی تأمل‌برانگیز به ماجرای حفر تونل گلاب2 و انحراف جریان زاینده‌رود در محدوده استان چهارمحال و بختیاری پرداخته که ناباورانه اضافه بر نابودی اکوسیستم بخشی از رودخانه زاینده‌رود که در استان چهارمحال و بختیاری واقع شده است، معیشت و زندگی مردمان منطقه سامان و 22 روستاي حاشيه رودخانه زاينده‌رود در چهارمحال و بختیاری را با تهدیدهای جدی مواجه خواهد کرد.

     شرح کامل این ماجرای تلخ و فاجعه‌بار که این متخصص آب ارسال کرده است در زیر با خوانندگان گرامی طبیعت بختیاری به اشتراک گذاشته می‌شود:

 تونل‌هایی که منشأ منازعات و بحران‌هاي محیط زیستی آينده خواهند شد!

حسين صمدي بروجني - دانشيار دانشگاه شهركرد

     طرح تونل گلاب در لواي طرح انتقال آب شرب كاشان از سال 1384 توسط استان اصفهان مطرح گرديد و شامل دو فاز تونل 1 و 2 گلاب است. تونل گلاب1 با طول 10 كيلومتر و قطر 3.8 متر براي انتقال 1.7 مترمكعب بر ثانيه آب از زاينده‌رود به محل تصفيه‌خانه كاشان است كه حفر آن مراحل پاياني را مي‌گذراند و به دليل ظرفيت پايين، براي استان چهارمحال و بختياري مشكلي ايجاد نمي‌كند. تونل گلاب 2 به طول 17 كيلومتر و ظرفيت 23 مترمكعب‌برثانيه در ادامه تونل 1 گلاب قرار دارد كه آب منطقه‌اي اصفهان با انعقاد قراردادهاي اجرائي، عمليات حفر آن را آغاز كرده و تا پايان سال 1391 در حدود 2 كيلومتر از اين تونل را حفر نموده است.

    اين طرح زاده تحريف در سيماي طرح انتقال آب به كاشان با ظرفيت نهائي 1.7 مترمكعب بر ثانيه است و از محل اعتبارات استان اصفهان بدون اخذ مجوزهاي زيست محيطي و قانوني انجام مي‌شود و از اين نظر داراي وجاهت قانوني نيست. با توجه به ظرفيت بالاي تونل گلاب2 و انحراف رودخانه زاينده‌رود در محدوده استان چهارمحال و بختياري توسط اين تونل، مردم منطقه سامان و 22 روستاي حاشيه رودخانه زاينده‌رود در اين استان، از نيمه اول سال 1390 اعتراض‌هايي را آغاز كرده و نگراني خود را از خطر انحراف آب رودخانه زاينده‌رود و احتمال خشك شدن باغات خود ابراز نمودند. در حاليكه اين نارضايتي‌ها همچنان ادامه دارد و مسئولين استان بر اين امر اتفاق نظر دارند كه نبايد تونل 2 گلاب حفر شود و اظهارنظرهاي كارشناسي نيز در اين ارتباط مؤيد اين موضوع است كه حفر تونل 2 گلاب فاقد توجيه از نقطه نظرهاي اقتصادي، فني، اجتماعي و زيستمحيطي است، ولي وزارت نيرو در خصوص توقف عمليات اجرائي اين تونل اقدام نمي‌نمايد.

     لذا براي روشن شدن موضوع در اينجا به دلايل غيركارشناسي بودن حفر تونل گلاب 2 پرداخته مي‌شود كه اميد است در يك فضاي كارشناسي و بدور از تعصبات محلي و منطقه‌اي، اين موارد مورد توجه قرار گيرد و در اسرع وقت عمليات حفر تونل گلاب 2 كه هم اكنون كه به انتهاي سال 1391 نزديك مي‌شويم در جريان است، متوقف شود:

ادامه نوشته

هشدار متخصصین آب برای آغاز منازعات و تنش‌های اجتماعی در چهارمحال و بختیاری

     دانشیار دانشگاه شهرکرد و متخصص برجسته حوزه آب کشور، اجرای پروژه انتقال آب بین حوضه‌ای از سرشاخه‌های کارون بزرگ به اصفهان و فلات مرکزی کشور که قرار است با احداث تونل 65 كيلومتري از عمق بيش از 300 متري دشت‌های کشاورزی شرق استان چهارمحال و بختياري صورت پذیرد را منشأ منازعات و بحران‌های اجتماعی آینده در منطقه می‌داند. دوست ارجمندم دکتر حسین صمدی بربنیاد اسناد و مدارک مندرج در مطالعات مشاور پروژه و همچنین یافته‌های پژوهشی و تحقیقاتی فنی و اجتماعی خود، یادداشتی را تهیه کرده است که شرح کامل آن‌را با خوانندگان گرامی طبیعت بختیاری به اشتراک می‌گذارم:

تونل بهشت آباد؛ منشأ منازعات و بحران‌هاي اجتماعي آينده

حسين صمدي بروجني - دانشيار دانشگاه شهركرد

     در سال‌هاي اخير، طرح انتقال آب بهشت‌آباد از استان چهارمحال و بختياري به فلات مركزي ايران مطرح شده كه در مطالعات آن تنها گزينه بررسي شده احداث تونل 65 كيلومتري از عمق بيش از 300 متري اراضي شرق استان چهارمحال و بختياري است. عمق قرارگيري زياد تونل، طولاني بودن تونل و شرايط خاص زمين‌شناسي مسير عبور تونل و فرضيات دست بالا در ميزان آب قابل انتقال باعث شده اين طرح در معرض انتقادهاي شديد كارشناسي قرار گيرد. از جمله اين موارد مي‌توان به مقالات، نامه‌ها و گزارشاتي اشاره كرد كه از سوي مجامع علمي و قانوني مختلف ارائه و منتشر شده است.

     نامه سازمان حفاظت از محيط زيست كشور در تاريخ 23 مهر 1386، گزارش فروردين‌ماه 1387 و مرداد 1391 مركز پژوهش‌هاي مجلس (قابل دستيابي در سايت www.Majlis.ir)، گزارش شركت مهاب قدس در مورد طرح بهشت‌آباد در سال 1389، عدم تأييد طرح بهشت‌آباد در كميته تخصصي آب وزارت نيرو، نامه سازمان بازرسي كل كشور به وزارت نيرو در تاريخ 13 شهریور 1390 و نامه‌هاي متعدد انتقادي از سوي مسئولين و نمايندگان استان‌هاي چهارمحال و بختياري و خوزستان در مورد اين طرح اشاره كرد. چه‌بسا اجراي طرح با وضع كنوني، تبعات منفي هم براي حوضه مبدأ و هم براي حوضه مقصد در پي خواهد داشت كه خلاصه آن به شرح زير بيان مي‌گردد:

ادامه نوشته

علل بحران كم آبي در زاينده‌رود از نگاه یک متخصص آب

   

     بررسی‌های کارشناسی دوست ارجمندمان دکتر حسين صمدي بروجني؛ دانشيار دانشگاه شهركرد و محقق مرکز تحقیقات منابع آب استان چهارمحال و بختیاری گواه حقیقتی تلخ است که حکایت از بحران مدیریت بر منابع آبی زاینده‌رود دارد. در یاداشتی که در زیر با خوانندگان فرهیخته طبیعت بختیاری به اشتراک گذاشته شده است، علل بوجود آمدن بحران کم آبی در زاینده‌رود از نگاه این متخصص حوزه آب مورد واکاوی قرار گرفته است:

بحران كم آبي در زاينده رود و علل آن

حسين صمدي بروجني - دانشيار دانشگاه شهركرد

     رودخانه زاینده‌رود به عنوان بزرگترین رودخانه فلات مرکزی ایران در حوزه گاوخونی واقع گردیده است. این رودخانه نقش مهمي در تامین آب شرب،  صنعت و کشاورزی مناطق مرکزی ایران دارد.  آبدهي اين رودخانه داراي تغييرات زيادي بوده بطوريكه در ترسالي‌ها آبدهي اين رودخانه به بيش از 2000 ميليون مترمكعب(2 ميليارد مترمكعب در سال) مي‌رسد و در خشكسالي‌ها این رقم به حدود 700 ميليون مترمكعب كاهش مي‌يابد.  متوسط آبدهي اين رودخانه در 20 سال اخير در حدود 1300 ميليون مترمكعب است.  عمده منابع آب زاينده‌رود از كوهستان‌هاي بختياري در زاگرس مركزي سرچشمه مي‌گيرد و به منظور تقويت آب اين رودخانه برخي تونل‌هاي انتقال آب نظير تونل‌هاي كوهرنگ 1، 2، و 3، تونل چشمه لنگان و تونل خدنگستان حفر شده و برخي تونل‌هاي ديگر نظير بهشت‌آباد و كوگان مطالعه شده است.  استان چهارمحال و بختياري با دارا بودن 7.5 درصد از مساحت حوضه رودخانه زاينده‌رود،  نزديك به 80 درصد منابع آب زاينده‌رود را تأمين مي‌كند. ولي سهم برداشت آب اين استان كمتر از 10 درصد منابع آب رودخانه زاينده‌رود است. اين در حالي‌است كه سال‌هاي اخير تبليغات گسترده‌اي شده كه علت اصلي خشك شدن زاينده‌رود، به برداشت‌هاي بالادست در استان چهارمحال و بختياري نسبت داده شود. كافي‌است به آمار 37 ساله اخير منتشره از سوي وزارت نيرو مراجعه شود كه متوسط دبي رودخانه زاينده‌رود در محل سد تنظيمي زاينده‌رود - كه در مقطع ورودي رودخانه به استان چهارمحال و بختياري واقع است - برابر 46 مترمكعب بر ثانيه بدست مي‌آيد و براساس همين آمار متوسط دبي رودخانه زاينده‌رود در محل پل زمانخان - كه در حوالي مقطع خروجي رودخانه از استان چهارمحال و بختياري واقع است -  برابر 46.4 مترمكعب بر ثانيه بدست مي‌آيد كه تفاوت معني‌داري بين اين دو مقدار وجود ندارد.  اين نشان مي‌دهد آب مصرفي در محدوده استان چهارمحال و بختياري عمدتأ از طريق زايش‌هاي مسير رودخانه تأمين مي‌شود.  لذا نسبت دادن علت خشكي زاينده‌رود به برداشت‌ها در استان چهارمحال و بختياري از اساس فرضيه اشتباهي است.

     به‌منظور روشن شدن ريشه و علل اصلي و واقعي خشك شدن زاينده‌رود، در اين نوشتار عوامل مؤثر در ارتباط با خشكي زاينده‌رود براساس اطلاعات و گزارشات مستند، مورد بحث قرار گرفته است.  ضمن آنكه به تأثير افت آب‌هاي زيرزميني دشت‌هاي حاشيه رودخانه زاينده‌رود بر حيات زاينده‌ رود نيز پرداخته شده است:

ادامه نوشته

ماجرای دامدار لرستانی که به پلنگ مهاجم شلیک نکرد

     خودداری دامدار مسلح لرستانی از شلیک به پلنگی که تعداد 44 رآس از بزهای گله‌اش را دریده بود ماجرای تحسین‌برانگیز و امیدوار کننده‌ای است که به‌رغم انتشار خبرهای ناگوار از کشته شدن گربه‌سانان ارزشمند و کمیاب به‌دست جوامع محلی و شکارچیان، هنوز هموطنانی در سکونتگاه‌های روستایی کشورمان وجود دارند که حفاظت از تنوع زیستی سرزمین مادری‌شان را بر اموال و دارایی‌های خود ترجیح می‌دهند.

در بررسی ابعاد این ماجرای قابل ستایش، در گفتگویی شرکت کرده‌ام که می‌توانید شرح کامل آن‌را در زیر بخوانید:

 

روایت چوپانی که پلنگ را نکشت، به این موجود زیبا هرگز تیر نمی زدم

     نیوشا صارمی: هشتاد پهلو از ارتفاعات زیبای زاگرس و در استان لرستان است؛ همان منطقه‌ای که مرداد ماه امسال، یکی از شکارچیان غیرمجاز جان یک قلاده پلنگ کمیاب ایرانی را با شلیک گلوله گرفت. اما؛

     این بار "نوروز حیدری" جوان لرستانی، حتی در هنگام حمله پلنگ به گله‌اش، ماشه را نچکاند و سعی کرد با داد و فریاد، پلنگ را فراری بدهد. "نوروز" همان شب با محیط بان منطقه تماس می‌گیرد و روز بعدش هم به اتفاق محیط‌بان و کارشناس اداره محیط زیست به محل می‌رود. حالا از ۱۴۰ راس بز و گوسفند او ۴۴ راس توسط حیوان مهاجم تلف شده‌اند. مدیرکل حفاظت محیط زیست لرستان با تایید حمله پلنگ به گله این دامدار وعده داده است: درصدد جبران خسارت وارده به این دامدار هستیم.

ادامه نوشته

آفت‌های صدور مجوز شکار ویژه در تنگ‌صیاد

     ماجرا از اين قرار است كه اخيرا" سازمان حفاظت محیط زیست براي دو نفر از مقامات دولتی روسیه كه دو خارجي ديگر از كشورهاي تركيه و آفريقاي جنوبي نيز آنان را همراهي مي‌كردند، مجوز شكار ویژه در تنگ‌صیاد را صادر کرده و اين شكارچيان نيز در اواخر هفته گذشته – مورخ 8 آبان 1392 – وارد تنگ‌صياد شده و پس از انجام شکار تفریحی خود استان را ترك كرده‌اند!

     همان‌طور كه در نوشتارهای قبلی به آن پرداخته‌ام؛ به‌استناد گزارش‌هاي منتشره شده از سوي مراكز تحقيقاتي و دستگاه‌هاي دولتي متولي در حوزه منابع طبيعي و محيط زيست استان، تنگ‌صياد در شمار يكي از مناطق بحراني استان چهارمحال و بختیاری قرار گرفته است كه با پديده ناگوار زوال اكوسيستم مرتعي مواجه بوده و تقريبا" تمامي بوته‌زارهاي آن در معرض خطر خشکیدگی قرار گرفته‌اند! بدون شك وضعيت بحراني حاكم بر اين رويشگاه مرتعي، تنوع زيستي منطقه را نیز تحت تأثير قرار داده و وحوش آن هم از حال و روز خوبی برخوردار نیستند!

ادامه نوشته

20 درصد رویشگاه‌های جنگلی زاگرس در تسخیر خشکیدگی و زوال

     روند شتابان گسترش پدیده خشکیدگی و زوال در اکوسیستم‌های جنگلی و مرتعی زاگرس سبب غافل‌گبری و ایجاد نگرانی‌های شدیدی در میان دست‌اندرکاران، متخصصان و فعالان حوزه منابع طبیعی و محیط زیست کشور شده است. در همین زمینه گفتگویی را با خبرگزاری میراث فرهنگی(CHN) انجام داده‌ام که می‌توانید متن کامل آن‌را در زیر بخوانید:

     زوال و خشکیدگی جنگل های زاگرس از حدود 5 سال پیش آغاز شد که به مرگ ناگهانی بلوط معروف شد. بررسی ها حاکی از آن است که این معضل بیش از 20 درصد رویشگاه های بلوط را نابود کرده است.

     خبرگزاری میراث فرهنگی- گروه محیط زیست- در حالی که رییس جدید سازمان جنگل ها، احیای جنگل های زاگرس را از مهم ترین برنامه ها در دوره تازه این سازمان عنوان می کند، از زاگرس خبر می رسد که رویشگاه های این منطقه بیش از پیش در مسیر نابودی قرار دارند. «مرگ ناگهانی بلوط»، معضلی است که در حال حاضر 20 درصد بلوط زارهای زاگرس را تحت تاثیر قرار داده است.

ادامه نوشته

تونل بهشت‌آباد و عواقب دهشتناک آن از نگاه یک متخصص آب!

     تونل بهشت‌آباد و پروژه انتقال آب بین حوضه‌ای از سرشاخه‌های کارون بزرگ در استان چهارمحال و بختیاری به اصفهان و فلات مرکزی(استان‌های اصفهان(250 ميليون مترمكعب)، کرمان(180 ميليون مترمكعب) و یزد(150  ميليون مترمكعب))، این روزها به یکی از مهمترین مباحث محیط زیستی کشور تبدیل شده است. هرچند واکنش‌های کارشناسی در چهارمحال و بختیاری و خوزستان و همچنین مخالفت‌های مراجع ذیصلاح نسبت به اجرای این طرح و عواقب خسارت‌زای آن از سال 1386 آغاز شد اما حالا این اعتراضات به سطح جامعه در هر دو استان چهارمحال و بختیاری و خوزستان کشیده شده و تجمعات گسترده‌ای را در این استان‌ها به‌دنبال است.

     بررسی‌های کارشناسی دوست ارجمندمان روح‌الله فتاحي نافچي؛ عصو هيأت علمي دانشگاه شهركرد و محقق مركز تحقيقات منابع آب استان که مستند بر مطالعات انجام شده توسط مشاور پروژه می‌باشد قابل تأمل است.این دکترای منابع آب و هیدرولیک در یادداشتی کهبرای تارنمای طبیعت بختیاری ارسال کرده است، به ابعاد فاجعه‌بار این پروژه و شیوه خسارت‌زا و نگران‌کننده انتقال آب بهشت‌آباد پرداخته است که می‌توانید در زیر شرح کامل آن‌را ملاحظه فرمایید:

 تونل انتقال آب بین حوضه‌ای بهشت‌آباد

روح‌الله فتاحي نافچي  [e-mail]

    

     استان چهارمحال و بختياري در بخش مياني زاگرس مرتفع داراي منابع غني آب‌هاي سطحي ولي منابع آب زیرزميني آبرفتي ضعيفي است. هرچند در اين استان چشمه‌هاي متعدد در بخش‌هاي غرب و جنوب‌غربي جريان دارند ولي همه منابع آب زير زميني واقع در اين نواحي از نوع كارستيك هستند. افزايش برداشت بدليل تمركز جمعيت و توسعه‌هاي صنعتي و كشاورزي در نواحي مركز و شرق اين استان كه در دشت‌هائي چون شهركرد، سفيددشت و كيار واقع شده‌اند باعث افت شديد سفره‌هاي آب زيرزميني شده است. اين افت با تغيير نوع بارش از برف به باران طي دهه گذشته باعث ضعف بيشتر منابع آب‌هاي آبرفتي و ايجاد مشكلات عديده و ممنوعه شدن بسياري از این دشت‌ها شده است. مي‌توان نتيجه گرفت كه مسئولين و مديران بخش آب استان از سه دهه قبل مي‌بايستي هماهنگ با توسعه از وابستگي آن به آب‌هاي زيرزميني كاسته و با مديريت و انتقال آب‌هاي سطحي امروز را پيش‌بيني مي‌نمودند.

ادامه نوشته

نقدی بر انتقال آب بین‌حوضه‌ای در ایران از دیدگاه یک متخصص منابع آب(قسمت سوم)

      سومین یادداشت دوست ارجمندمان دکتر رحیم علیمحمدی با عنوان تونل گلاب(قسمت سوم) برای تارنمای طبیعت بختیاری ارسال شده است که در ادامه یادداشت‌های منتشر شده ازاین پژوهش‌گر برجسته واستادیار مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی چهارمحال و بختیاری، با خوانندگان گرامی این تارنما به اشتراک گذاشته می‌شود:

تونل گلاب (قسمت سوم)

رحیم علیمحمدی

تونل گلاب، تونل انتقال آب حوضه به حوضه یا انحراف آب رودخانه زاینده رود

     رودخانه زاینده رود دارای هویتی یکپارچه و تجزیه ناپذیر بوده، هست و خواهد بود و ایجاد هر گونه تعییر یا رفتار در ارکان آن بلاشک موجب اغتشاشات اکولوژیکی، زیست محیطی، اقتصادی، اجتماعی و سیاسی خواهد شد. رودخانه زاینده رود به عنوان محور اصلی و تمدن ساز در فلات مرکزی ایران به شمار رفته و خواهد رفت که از غرب به شرق و از مرکز اصفهان می گذرد. این رودخانه از کوه‌های زردکوه بختیاری سرچشمه گرفته و پس از عبور مسیری پرپیچ و خم و طی مسافتی به طول 420کیلومتر، کوه‌ها و دشت‌های چهارمحال وبختیاری و بخشی از اصفهان را در نوردیده و به تالاب گاوخونی می ریزد. رودخانه زاینده رود دارای دو سیستم پادگانه‌ای است که از نظر سن به پادگانه ی قدیم که احتمالاً مربوط به دوره ی وورم (Wurm) عصر کواترنری است (حدود 30000 سال پیش) و دیگری جوان‌تر و به عنوان جنگ ترویا شناخته می شود. بهره برداران این رودخانه همیشه خروشان زنده‌رود از قدیم الایام (بر اساس مدارک موجود در کتب تاریخی از قرن دوم میلادی) دارای حق و حقوق مشخص بوده‌اند (نمونه اخیر آن طومار منسوب به شیخ بهایی است) و تاریخ پر افتخار منطقه با تمدن‌هایی بزرگ، تاریخ ساز، قدرتی وصف ناپذیر و کسب شده از سرزنده بودن زاینده رود بوده است. منوچهر ستوده در سال 1342 ضمن تدوین و انتشار کتاب میرزا حسین خان تحویل‌دار (جغرافیای اصفهان) می نویسد، به دلیل تشکیلات خاص زمین شناسی (شیست ) در پیرامون رودخانه، عمدتأ آبهایی که به مصرف آبیاری اراضی اطراف زاینده رود می رسند مجددأ زهکشی شده و به رودخانه باز گردانده می شوند. لذا در طول ایام سال حتی اگر تمامی آب رودخانه زاینده رود به آبیاری اراضی بالادست (مصرف کشاورزی) اختصاص داده شود باز رودخانه در پایاب همواره دارای جریان آب روان و خروشان خواهد بود و تحت هیچ شرایطی دچار خشگی و خشکسالی نخواهد گردید.

ادامه نوشته

جایزه تلویزیون به مخربان طبیعت

     روز شنبه- مورخ 4 آبان 1392 – سیمای جهان‌بین در برنامه‌های سرگرم کننده خود اقدام به پخش مسابقه‌ای کرد که همه فعالان محیط زیست و دوستداران طبیعت - که آن برنامه را دیده بودند و یا ماجرای آن‌را شنیده بودند - را به حیرت واداشت!

     ماجرا از این قرار است که سیمای استانی چهارمحال و بختیاری در یکی از برنامه‌های هفتگی و سرگرم کننده خود با نام "مسابقه چوخط" ناباورانه اقدام به ترویج فرهنگ بوته‌کنی و تخریب طبیعت کرد که مغایر با تمامی آموزه‌های محیط زیستی و رسالت رسانه ملی بوده است. مسابقه چوخط(چوب خط) که در شرایط زندگی عشایری در 2 گروه خانوادگی اجرا می‌شود قرار است با انجام برخی از بازی های محلی و فعالیت‌های رایج در جوامع عشایری، اضافه بر سرگرمی تلاش کند تا خانواده‌های مخاطب خود را با زندگی سالم عشایری آشنا سازد اما متأسفانه در اقدامی حیرت‌انگیز تخریب طبیعت و بوته‌کنی را به مسابقه گذاشت تا هریک از خانواده‌های شرکت کننده در رقابتی طبیعت‌ستیزانه بکوشند تا با تخریب بیشتر پوشش گیاهی برنده جایزه این مسابقه شوند!

ادامه نوشته

توسعه گردشگري آبي تهديد پرورش دهندگان غيرمجاز ماهي را از بين مي‌برد

     گسترش بی‌رویه مزارع مجاز و غیرمجاز پرورش ماهی بر روی سرشاخه‌های کارون بزرگ تهدیدهای نگران‌کننده‌ای را به‌دنبال داشته است که می توانید وضعیت آبزی‌پروری، آلودگی منابع آبی و تخریب بستر و حریم سرشاخه‌های کارون را در گزارش مشروح خانم زهرا کشوری در روزنامه ایران مورخه یکم آبان 1392 بخوانید:

توسعه گردشگري آبي تهديد پرورش دهندگان غيرمجاز ماهي را از بين مي‌برد

جدال ماهي‌هاي مجاز و غير مجاز در سرشاخه‌هاي كارون

     زهرا كشوري / «چهارمحال و بختياري» آن طور كه بختياري‌ها مي‌گويند رتبه نخست توليد ماهي‌هاي «سردابي» و «پرورشي» را در كشور دارد؛ رتبه‌اي كه بيش از هرچيزي مديون موج‌هاي سركش سرشاخه‌هاي كارون و زاينده‌رود در استان است، جايگاهي كه البته يك تهديد بزرگ دارد. آن طور كه سعيد يوسف‌پور مدير اداره كل حفاظت محيط زيست استان چهارمحال و بختياري مي‌گويد، گسترش مزارع غيرمجاز پرورش ماهي در بستر رودخانه‌ها، هم محيط زيست سرشاخه‌هاي رودخانه‌هاي مهمي چون كارون و زاينده‌رود را تهديد مي‌كند و هم عدم نظارت دستگاه‌ها بر اين مزارع، باعث توليد ماهياني شده كه در سلامت آنها شك و شبهه وجود دارد. شرايطي كه باعث مي‌شود هومان خاكپور كارشناس منابع طبيعي استان هم آژير قرمز اين وضعيت را به صدا درآورد و بگويد: «وجود مزارع غيرمجاز پرورش ماهي نه تنها بازار به‌وجود آمده براي پرورش دهندگان بختياري را تهديد مي‌كند بلكه موجوديت رودخانه‌‌ها بويژه كارون را كه آب مصرفي دو استان پائين دست يعني اصفهان و خوزستان را هم تأمين مي‌كند با تهديد رو به رو كرده است. » او و يوسف‌پور پيشنهاد مي‌دهند كه مسئولان در يك همت مضاعف ضمن برچيدن مزارع غيرمجاز، از استعداد‌هاي بالقوه استان در گردشگري و تأمين برقابي با هدف ايجاد شغل براي جوامع محلي بهره ببرند ....

ادامه نوشته