پنجمین یادداشت دوست ارجمندمان دکتر رحیم علیمحمدی با تحلیلی از تونل گلاب
و سرنوشت زایندهرود برای تارنمای طبیعت بختیاری ارسال شده است که در
ادامه یادداشتهای منتشر شده ازاین پژوهشگر برجسته واستادیار مرکز تحقیقات
کشاورزی و منابع طبیعی چهارمحال و بختیاری، با خوانندگان گرامیاین تارنما
به اشتراک گذاشته میشود:
تونل گلاب یا ناقوس مرگ قطعی رودخانه زایندهرود
آب محور توسعه در هر جامعهای می باشد و بنابر فرموده حق تعالی آب عامل
حیات است. هر کجا آب باشد آبادانی، توسعه و رشد وجود دارد. تمدنها از قدیم
الایام در کنار منابع آبی شکل گرفته و توسعه یافتهاند و با اضمحلال منابع
آبی آن تمدنها نیز از بین رفتهاند. رودخانه زاینده رود در حد فاصل سد
تنظیمی تا چم نار در استان چهارمحال و بختیاری روستاها و شهرهایی را همچون
(قراقوش، گرمدره، مارکده، یاسه چای، هوره، سوادجان، دشتی، چم کاکا، چم
عالی، چم چنگ، چم جنگل، ایلبگی، چم خلیفه، چلوان، چم زین، شوراب صغیر،
شوراب کبیر، محمد آباد، صادق آباد، سامان، کاهکش، چم خرم، چم نار، قسمتی از
شهر بن) را در آعوش خود گرفته و با جریان خود به آن مناطق حیات می بخشد.
از سال 1384 حادثهای در منطقه رخ داده است و آن هم احداث تونلی به نام گلاب
است که از نظر جغرافیایی تمامأ در جغرافیای استان اصفهان قرار دارد اما
خسارت، ضرر و زیان آن برای استانهای چهارمحال و بختیاری، اصفهان که در
درجه اول برای مناطق ذکر شده و ناقوس مرگ قطعی رودخانه زاینده رود می باشد: